اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

گرد رویش را ببین

کجایی ای گذشته ی من

ملالی نیست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خیالی دور،
که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گویند

سالهاست که من منتظر هستم

باید که بعد ِ تو, دیوونگی کنم!

بی صـــدا تر از سکوت

نمی دونم هر طور راحتید گلپری خانم