اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

دل مرا عجیب به هم می زند
سرم عجیب تر پیچ می خورد

دانه های دلم...





بیقرار...



چه آرام میبارند بر این صفحه ی سفید وپاک...



و در اینجا در این پایین...



نقطه ای در وسط صفحه منتطر بارش آرامش این دانه هاست...

من و تو تنها.....

در میان این همه ابر..

.باهم...این بالا...بین این همه آرامش....

فقط به هوای تو...