اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

مادرم....

پر کن پیاله را
کاین آب آتشین
دیری است ره به حال خرابم نمی برد
این جامها که در پی هم میشود تهی
دریای آتش است که ریزم به کام خویش

با خاطراتی از جهنمی دیجیتالی

و خورشیدهایی سرد

که از پرت شدن من

هی پنجره می سازند...

خدا جوون فقط از تو می خواهم به خانواده این افراد صبر بدی . . .

مرگ جوون خیلی سخته ...