امروزهم نگاه کردم

از پشت پنجره

بیرون را

کوه را

آسمان مه آلود را

پرواز بی هدف کلاغان را

درخت لخت باغچه را

خیابان سرد و ساکت را

مغازه های بسته و باز را

نه از پشت پنجره ای بسته

که هر روز با دستمالی مرطوب

شیشه اش را برق می انداختم

از پشت پنجره ای که

کولاک و خشم زمستان

دیشب آن را شکست .

می ترسم

تبسمی زنم

بر کمدی روزگار

لبانم را به مزایده میگذارند آنوقت ...

تاجران اندوه

را چه کنم .....

عزیز مایی : )

#کــنارِ-خزر . . .

ممنـــون رفیق -35-

چقدِ غم توش موج میزد

به دلت گوش بسپار

دل همه چیز را می داند !