اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

میان ازدحام خاطره هایت....به جنون رسیدم!!

بی حضورتو چه آسان درخود میشکنم.....

لحظه هایم دود میشوند......میمیرند...ومن هنوز منتظریک معجزه ام.....

کاش زمان را بازگشتی بود!!!

چه سرابی،همه اش چهره ی آرامش توست...

ذهن آشفته مرا لبریز از خاطره کردی :

از نگاه عاشقانه ی تو خیره شدم به چشمان زیبایت ،

از سردی لحظه ها گذشتیم ،

از " من " و " تو " رسیدیم به " ما " ی افسانه ها .

و ناگهان چه بی رحمانه تازیانه زد ، جدایی .

" او " ماند و یک دنیا دلتنگی .

قلب بی تابم را می گویم .

با نگاه عاشقانه ات ،

چه زیبا جاری ساختی " دوستت دارم " را .

و جدایی ،

بی اعتنا به اشکهای رقصانم ،

" تو " را از " من " ربود

می لغــــــــــــزد نگاه خسته " من " بر نگاه خیره " تو "

و آشـــــــــــوبی از

عشقی نهفته ، خواهشی مبهم ، قصه های ناگفته ،

رازهای پنهان ، خنده های سرد

بر پا میشــــــــود .

و میـــــــــــــــــــــروی به دور دستها .

چه دشوارست باور تلخ نبودنت .

در خود خزیدم ،

خسته از نبودنت ، از ندیدنت ، از دوریت .

خیال آشفته ام نظاره گر بود ، مرا .

و چه عاشقانه فضا را آغشته کرد ، از عطر یادت .

دلتنگ نگاهت هستم ،