اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

باید عاشق باشی تا بفهمی ،

سپاس

درازدحام کوچه های بی گفت وگو

گم شده اَم

بی فانوس راه

آسمان پُرستاره

بی تبسم نگاه

تنها،

منم که تو را می‌نویسم

سکوت زتدگی...