اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

رفت یك گوشه

آرام و بی صدا نشست ...

سر را روی زانو های دل گذاشت

و تمام این زخم ها را

دانه دانه بارید ...

این حوا..

یا

این هوا..

چه فرقی دارد وقتی،

هرکدامشان را از من بگیرند

بی شک!!

خواهم مرد...

بدرود......