اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

بسازم شعری

مرا.... در لحظه های بُهت تنهایی مبهم بنگر

و همیشه تا ابد دلتنگم

من تو را می خواهم

و من در این برهوت هنوز محتاج یک مُشت خاطره ام ...

در این تمام ناتمام بودن من

دهانم تلخ و

تمام تنم انگار خالیست....

شاید پاییز نماد بزرگیست!

نماد قدرت نماد حس های بی پایان!

نماد قلب های بزرگ!