اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

عجب نقاشیه نکبت...

چه دست فرمون داره توله سگ...

چه صدایی داره کثافت ...

چه گیتاری میزنه ناکس...

استاده کامپیوتره لامصب...

عجب گلی زد بی وجدان...

بی شرف کارش خیلی درسته...

دوستت دارم وحشتنـــــاک...

وقتی که میخوایم ناسزا بگیم یا نیش و کنایه بزنیم ؛

برو شازده...؟

چی میگی بامعرفت ...؟

آخه آدم حســـابی...؟

چطوری آی کیو...؟

به به استاد معظــــم...؟

کجایی با مرام...؟

آقای محترم...؟

برو دکتـــر برو...؟