اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

از ای کاش ها می سوزم و از فردا میترســم

گفـــتم بیـــایم ســـراغ ِ خودت ..آره خودت...


احـــوال مهتابیت چطور است ؟!

مغلوب یک اتفاق



مصلوب یک عشق،


مفعول یک تاوان



خرده هایش را باد دارد می برد



و او فقط خاطراتش را محکم بغل گرفته…

روزی كــه بیایــی، خــاكسترم را بــه كــدام ســمت بــه بــاد خواهــی داد ؟ ..

نزن اين حرف ها را

دل من جنبه ندارد

موقعي كه نيستي ...

دمار از روزگارم در مي آورد

بدون تو

حق دارند،

آخر از زندان دلتنگی من این بار هم گریخته اند...!

یکباره جا خوردم...!

وقتی زندانبان بر سرم فریاد زد،

همان
دلتنگی بی پایانی ست

و خنـــده ی تـــو
جای آفتابـــ را خواهد گرفتــــ .