اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

این روزها تنها یک قلب است که پر از درد است .

ای ایستاده به تماشای فراموشی من !

این روزا صدای داد و فریادی نیست...

نگران نباش ! تنها و تنها با خودت صادق باش

بر وداع مسافر .....

و من با دستهايم نامت را

بر شيشه هاي غبار گرفته نقاشي مي كنم

تا يادم بماند...

كه تو مرا دوباره آفريدي !

من با لبخند زیبای تو...

این رمضان را خدا بر من ببخشاید که

بت پرست شدم...!

ای کاش کیفرش آغوش تو باشد....

آيا سكوت روشن ترين واژه ها نيست ؟

ای کاش در آن زمان که می رفتی زود

از غربت انتظار می پرسیدی

(قیصر)

سلام.....علیرضا هسنم....

تمام عابران تو می شوند