اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

شب است که تو را به یاد من می اندازد* ستاره ای هستی که شبم را روشن کردی*بدان شب بدون ستاره*و من بدون تو نمیتوانم زندگی کنم

دریا یا طغیانی و یا باید آرام باشد ، خنجر باید تا آخرش باید فرو برود و یا آرام در غلاف بماند . انسان هم اگر قراره دوست داشته باشه یا باید تا حد مرگ دوست داشته باشه و یا هیچ

برای هيچ چيز ،

ديگر عجله ای ندارد...

جز...همین نقطه چین ها....

و چقدر بد است که رازهایی در زندگی هست که فقط آنرا آدم هایی می دانند که خوب کاش آدم های دیگری هم میشد که بدانند ...

من هم دلم خوش بود روزی...

الله اکبر....

نیم نگاهی کن

بر من....