وقت تنهایی نوش جانت!

بیچاره کویر....

یاد گرفته ام...

حرمت نشکَن....

بيچاره....

گریه بی صدا ... دیدن نداره ...

لایک

بی تابم...

صدا خشکیده در بطنم

از این دنیای بی احساس می ترسم

می ترسم...

می ترسم...

قلبی ندارم‏ اما جایش بدوون تو همیشه تنگ است!!!

يادت هست؟

"یادم باشد" ها را یادمان بود اما

کاش حس داشتنت همیشگی باشد...

تیر خلاصی را زدند!!!

تمام شدم...

وسعت تنهایی...

دریا

آرام نباش

بالهایم را جا گذاشتم!!!

درست در همان نقطه ی کوری که

تو دستت به آن نمی رسد!

پریدن بی بال چندان هم بد نیست!!!

گناه ما این بود ...
نتوانستیم نوازندگان رؤیاهایمان را
رهبری کنیم!!!