امشب در مسیر باد ایستاده ام....مهربان...

آغوش گرم مادر کجاست که پناهم دهد؟

علیرضا

عزیز مایی : )

امروزهم نگاه کردم

از پشت پنجره

بیرون را

کوه را

آسمان مه آلود را

پرواز بی هدف کلاغان را

درخت لخت باغچه را

خیابان سرد و ساکت را

مغازه های بسته و باز را

نه از پشت پنجره ای بسته

که هر روز با دستمالی مرطوب

شیشه اش را برق می انداختم

از پشت پنجره ای که

کولاک و خشم زمستان

دیشب آن را شکست .

می ترسم

تبسمی زنم

بر کمدی روزگار

لبانم را به مزایده میگذارند آنوقت ...

تاجران اندوه

را چه کنم .....

#کــنارِ-خزر . . .

ممنـــون رفیق -35-

چقدِ غم توش موج میزد

مادرم تنهاست !

تنهاتر از روزهایی که دور سرش می چرخیدم

و داد میزد : سرم گیج رفت ، بسه دیگه !



باید دوباره بروم پیش او

و دوباره سرم را بگذارم روی پاهایش

و التماس کنم برایم قصه بگه .

دوباره بچه ای باشم که داستان ملک محمد و سیمرغ را

که به هیبت خدا بودند در رویا

برایم بگوید .

نباید مثل سابق خوابم ببرد .

باید انگشت کوچیکه ی دستم را ببرم

و روی زخمش نمک بپاشم

که آخرش بفهمم

آخرین دیوی که هنوز از خواب هایم رخت برنبسته است

کابوس آن ،

کیست ؟!!

باید راز سنگ صبوری راکه نمیدانم

آخر هر داستان

از غصه و غم می ترکید

یا نمی ترکید

از او بپرسم ................



مادرم ، چون من تنهاست !

اینروزها ...

به دلت گوش بسپار

دل همه چیز را می داند !

اخم میکنم تا ببینی جدی شده ام

چرا اینگونه سراغم می آیی ؟

من به تمنای گریه ات ، بودنت ، ماندنت نیستم !!

که تا سال ها

تا پایان تلخی ا

ریز این خاک سرد قصد خفتن کرده ام

مهری اگر مانده

یا اندکی دوستی از بهار گذشته

برای من لبخند بزن ... لبخند !!!!

اینجا همه چیز مهیا است

چای تازه دم

نانی گرم

و صدای آرام آبی که می جوشد

بیا سفره ی دلت را بگشا

قهوه ی تلخی هم

هست آماده !

مهم این نیست که در کجای این جهان ایستاده ایم مهم این است که یک ایرانی آریایی هستیم