دل شکسته ای دارم وسخت پردردم



نگاه خسته ای دارم واند کی سرد م



به شوقِ گم شدنم در میان طوفان ها



صبوری می کنم وگریه نه،که من،مَردم



وآه،ای همه خنده های پوشالی!



کجاست سیلی سرخی،که همچنان زردم



نگاه کن به دلِ خسته وغم آلودم



نگاه کن که شکسته ومی تپد هر دَم



ببین مرا که دگر طاقتی نمانده،ولی



به شوق دیدن راهی،به درد،سرکردم



صبورگشته ام وهمچنان ولی بی تاب



سراغ خاطره ای عاشقانه می گردم

گفت آشناست،دلش نیامد ازپشت خنجر بزند

از جلو چه شجاعانه

شمشیرکشید...

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است،
چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است...

ممنونم از لطف تون سکوت زندگی...

زور که نیست!

دیگر نمی توانم بی دلیل بخندم و با لبخندی مسخره وانمود کنم

همه چیز رو به راه است!

....اصلا دیگر نمی خواهم که بخندم

میخواهم لج کنم،با خودم،با تو،با همه ی دنیا...!

چقدر بگویم فردا روز دیگریست و امروز

بیاید و مثل هر روز باشی...؟!

خسته ام...از تو...از خودم...از همه ی زندگی...

کدام نابساماني را سامان دادي ؟!

چه زخمهائي را التيام بخشيدي ؟!

کدام بيچاره را چاره نمودي ؟!

خوشبینه و پر از احساس....

چـقــدر دلــم هــوس مــرگ را کــرده
گلویم میسوزد

به به سلام آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست

بسیار مشعوف گشتیم از بازگشتتان

تو این پست چندتا سفر کرده دیگه هم داریم

تو خودشو ناراحت نکن عایب ناره زای

پر کن پیاله را
کاین آب آتشین
دیری است ره به حال خرابم نمی برد
این جامها که در پی هم میشود تهی
دریای آتش است که ریزم به کام خویش
گرداب می رباید و آبم نمی برد

سلام هم وطن.
میخواستم بزرگ بشم
درس بخونم مهندس بشم
خاکمو آباد کنم
زن بگیرم
مادر و پدرمو ببرم کربلا
دخترمو بزرگ کنم ببرمش پارک ,تو راه مدرسه باهم حرف بزنیم
خیلی کارا دوست داشتم انجام بدم
خوب نشد
باید میرفتم از مادرم, پدرم ,خاکم , ناموسم ,دخترم , دفاع کنم
رفتم که
دروغ نباشه
احترام کم نشه
همدیگرو درک کنیم
ریا از بین بره
دیگه توهین نباشه
محتاج کسی نباشیم
الان اوضاع چطوره؟؟