اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

حالا

من

بدون حساب و کتاب

در این جهنم لعنتی چه می‌کنم؛

خدا می‌داند!

کاش لااقل این اشک‌های قندیل بسته

نقش آتش‌فشان‌های فداکار را بازی کنند!

دنیا حسود است و مغرور

اما تو سنگ صبوری

از هر چه نامش بدی هست

چه عکس جالبی