♥ღ سکوت زندگی♥ღ
سردی زمستان به من آموخت در انجماد شکوفه بزنم.
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
چه کردهای ماهیِ کوچک که اینطور به امواج زده است خودش را مردی که شنا نمیداند؟!
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
گفتند غرق شدهای در آبهای دوور و دریا؛ جسدت را پس نداده است. چه شوخیِ احمقانهای! تو شاهماهیِ قصههای منی غرق میشوی مگر؟!
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
آنقدر نیامدی که از چهرهامْ بهار برگ به برگ ریخت پاییز شدم. دیگر نیا آشفته میشود خوابهای رنگیاَم
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
به هوای ماهیِ چشمهات قلاب انداخته مَرد. پلک نزن آشفته میشود دریاش!
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
هیچ شعری شاعر ندارد..هر خواننده ی شعری .. شاعر آن لحظه شعر است..پابلو نرودا
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
کاش مرگ هم کُلاه داشت؛ برمیداشتیم!
♥ღ سکوت زندگی♥ღ
چشمهاتْ غزل، لبهاتْ غزل، بوسههاتْ غزل؛ ... کاش حافظِ اینهمه غزل من بودم!
اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند
13 سال و 11 ماه و 12 روز و 12 ساعت و 40 دقيقه قبلو نام تو را می پرسد
بیا در گوش ات بگویم
همین زندگی نیز زیبا بود .