اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

درگیر کلمات بی سرانجام شده ام

مهربون من

فکر نکن تو دنیا تنهایی.فکر کن که یه تنها هست که تو براش یه دنیایی

قانعم، بیشتر از این چه بخواهم از تو

گاه گاهی که کنارت بنشینم کافی ست

دیدگانــــــت را
نبند …

در فنجان قهوه

خیال تو...

تو آسوده بخواب عشق من

من مشق گریه هایم مانده!!!

.
دنیـــــا، تنهایی های زیادی داره؛

اما،

تنهاییِ مَــن دنیایی داره

باید برای زمستان کتی گرم بخرم

با جیب هایی برای دست هایم

تن های تنها ...

زود یخ می زنند...