نویسنده، آیت الله خامنه ای را در سیاست خارجی، كه بخش مهم این مقاله است، پیرو امام خمینی(ره) می داند و تاكید می كند كه ایشان در طول این سه دهه همواره بر شیطان بزرگ بودن آمریكا تاكید داشته و دشمنی خود با آن را به صراحت ابراز كرده اند و ریشه دشمنی آمریكا با ایران را در واقع نه بخاطر مسئله هسته ای یا نفی اسرائیل و دفاع از حزب الله بلكه بخاطر موقعیت استراتژیك ایران و ذخایر انرژی آن می دانند كه اینك در اختیار یك كشور اسلامی قرار گرفته است.
راهبرد مقابله در برابر فشارهای شورای امنیت و آمریكا نیز در بیان ایشان «مقاومت» معرفی شده چرا كه ایشان معتقدند هرچقدر در برابر ابرقدرتها كرنش كنی و كوتاه بیایی به همان اندازه فشارهای آنها بیشتر خواهد شد. او ضمن اشاره به توجه بسیار زیاد آیت الله خامنه ای در ترسیم «نقشه های آمریكا علیه انقلاب» برای مردم ایران، به تبیین ایشان درباره نحوه فروپاشی شوروی و انقلابهای رنگی نیز توجه داشته و با تعجب بسیار از این توجه زیاد، تاكید ایشان بر تهاجمات فرهنگی ضد اسلامی توسط غرب و آمریكا و بیدارگری درباره عوامل داخلی فروپاشی یك كشور را نیز مورد بررسی قرار داده است.
نكته قابل توجه این است كه نویسنده مقاله در بخشی از این نوشته، دستورالعمل هایی را برای سران دولت آمریكا ذكر كرده است اما اشاره می كند كه با وجود آیت الله خامنه ای، امید ایجاد شرایط مطلوب آمریكا دور از تصور است. وی با بیان برخی از این موانع می نویسد:
1. آیت الله خامنه ای باید متقاعد شود كه آمریكا رویه خود در قبال ایران را تغییر داده و با احترام با ایران برخورد خواهد كرد.
2. آیت الله خامنه ای هیچ گونه عقب نشینی یا شكست را برای ایران نخواهد پذیرفت و هیچ نوع فشاری نیز بر ایشان موثر نمی افتد.
3. هر نوع برنامه ای باید در ارتباط با خود ایشان مطرح شود، نه مقامی دیگر وگرنه مانند تلاشهای قبلی كه در دوره اصلاح طلبان صورت پذیرفت بی نتیجه خواهد ماند!
آخرین جملات این مقاله نیز تاكید می كند كه تا زمانی كه آیت الله خامنه ای رهبر ایران است، دستیابی به روابط دیپلماتیك میان ایران و آمریكا میسر نخواهد شد و همچنان با وجود گذشت سه دهه از پیروزی انقلاب، فرهنگ «مرگ بر آمریكا» در ایران حاكم است وگرچه مدارا با رهبر ایران بسیار سخت است، اما باید دانست كه اجرای هر برنامه ای برای دور زدن ایشان نتیجه نخواهد داد.