غریبی و غربت سهم توست و این چند کلمہ

تکرارے ترین تکرارنشدنی ِ تاریخ است...

ایمان دارم کہ تاریکی این کاشانہ را نہ چراغ هاے شهر

کہ خون دیده ے عشق ، روشن می کند

کہ می آید روزے و غم بر می کند از دل غم زده ے این خاک

حساب ما هم بماند با دل کبوترهایی کہ بی هوا پرشان می دهی ...

بقیع ،جراحت ِ تا همیشہ مانده بر دل شیعہ است

-------

تو بی ‌وسیلہ هم بلدے معجزه کنی

دست تو را بہ لطف عصا احتیاج نیست ...

...واقعا زیبا نوشتی فرهادجان ... ممنون

ممنون دوست خوبم