اندكي صبر ..... سحر نزديك است!

دل من یه روز به دریا زد و رفت


پشت پا به رسم دنیا زد و رفت


پاشنه کفش فرارو ورکشید


آستین همت و بالا زد و رفت


یه دفعه بچه شدو تنگ غروب


سنگ تو شیشه فردا زدو رفت


کاغذ گذشته ها رو پاره کرد


نامه فرداها رو تا زد و رفت


طفلکی تازگی آدم شده بود


به سرش هوای حوا زد و رفت


زنده ها خیلی براش کهنه بودن


خودشو تو مرده ها جا زد و رفت


هوای تازه دلش می خواست ولی


آخرش توی غبارا زد و رفت


دنبال کلید خوشبختی می گشت


خودشم قفلی رو قفلا زد و رفت

ثانیه ها را با تو نفس کشیدن ... زندگی را برای تو خواستن ... !


چه زیباست عاشقانه ها را برای تو سرودن ... !


بدون تو چه محال و نا ممکن است زندگی... !


چه زیباست بیقراری برای لحظه ی آمدن و بوئیدنت ... !


برای با تو بودن و با تو ماندن ... برای با هم یکی شدن ... !


کاش به باور این همه صداقت و یکرنگی می رسیدی !


ای کاش می دانستی مرز خواستن کجاست ...!!!!


و ای کاش می دیدی قلبی را که فقط برای تو می تپد ... !

کاش وقتی زندگی فرصت دهد

گاهی از پروانه ها یادی کنیم

کاش بخشی از زمان خویش را

وقف قسمت کردن شادی کنیم

کاش گاهی در مسیر زندگی

باری از دوش نگاهی کم کنیم

فاصله های میان خویش را

با خطوط دوستی مبهم کنیم

کاش وقتی آرزویی میکنیم

از دل شفاف مان هم رد شود

مرغ آمین هم از آنجا بگذرد

حرف های قلبمان را بشنود

باز آن یار بی وفا
باز آن یار با جفا
رفته بی من ای خدا
باز که شده درد آشنا
من تنها یا دل شدم
او با کی شد همنوا
او که با من میدمید
او که از من می شنید
حال رفته بی من چرا
راز دل شد برملا
من بی او خوابم نبرد
او با کی شد هم قبا
باز من دیوانه شدم
مست با بیگانه شدم
او در دلم جا خوش بکرد
من رسوا ترین رسوا
خوش بودم وقتی که بود
مست بودم با دلبران

@*فرياد* سلام عزیزم.
@جلیل سلام.چرا خوش به حالم؟
@yaghmur سلام عزیزم.ممنون.
@marzi سلام.مر30.خوبی؟
@fatemeh سلام.ممنون خوبم.تو چطوری؟