از خدا خواستم عادت های زشت را ترکم بدهد .
خدا فرمود : خودت بايد آنها را رها کنی.
از او خواستم روحم را رشد دهد .
فرمود : نه تو خودت بايد رشد کنی . 
من فقط شاخ و برگ اضافی ات را هرس می کنم تا بارور شوی .
از او خواستم لااقل به من صبر عطا کند . 
فرمود : صبر حاصل سختی و رنج است .
عطا کردنی نيست ، آموختنی است . . 
گفتم : مراخوشبخت کن . 
فرمود : " نعمت " از من خوشبخت شدن ازتو .
از او خواستم مرا گرفتار درد وعذاب نکند .
فرمود : رنج از دلبستگی های دنيايی جدا و به من نزديک ترت می کند . 
از خدا خواستم کمکم کند همان قدر که او مرا دوست دارد ، من هم ديگران را دوست بدارم .
خدا فرمود : آها ، بالاخره اصل مطلب دستگيرت شد !
همه با هم بگوييد : خدايا مرا آن ده ، که آن به .