#علیرضا-بلوری

گليسين گياهي است از خانواده ي بقولات (لگومينوز) و از زير تيره ي پروانه واران که منشاء آن شرق آسيا مي باشد. درختچه اي است خزان دار با طول عمر زياد ، بالا رونده چوبي ، سريع الرشد (در شرايط محيطي مناسب سالي 3 متر رشد مي کند.) و مقاوم ، داراي برگ هاي متناوب و به فرم مرکب شانه اي فرد ، گل هايي به رنگ آبي ، ارغواني يا بنفش که به صورت گل آذين خوشه قرارگرفته اند.گل آذين خوشه ي زيبايش سبب معروفيت اين گياه شده است. پس از گلدهي ، بذور در غلافهايي تشکيل مي شوند. اين غلافها (نيام) به رنگ سبز مي باشند.

تفاوت انواع گونه هاي گليسين در تعداد برگچه ها ، رنگ گلها و طول گل آذين است. گونه چيني طول اش تا 18 متر مي رسد. تعداد برگچه ها در يک برگ مرکب 9 تا 13 عدد است.گل هايش قبل از برگ ها ظاهر ميشوند و رنگ گل ها اغلب بنفش مي باشد .تمامي گل ها در طول خوشه همزمان باز مي شوند .و گلها عطر کمي دارند. در گونه ژاپني معمولا طول درخت حداکثر به 9 متر ميرسد. تعداد برگچه ها 13 تا 19 عدد است و طول گل آذين بيشتر از گونه ي چيني مي باشد.گل ها در گل آذين به طور همزمان باز نمي شوند و از انتهاي گل آذين شروع به باز شدن ميکنند. گل ها در گونه ي ژاپني عطر بيشتري دارند. گونه اي به نام ابريشم نما هم وجود دارد که رنگ گل ها در آن سفيد است.

نکته ي جالب در مورد گليسين اين است که سالي دوبار گل ميدهد . گل دهي اول اش در اواسط بهار و گل دهي دوم اش در اواسط تابستان است. البته گل ها در گل دهي دوم کوچکتر هستند. کاربرد اين درخت در فضاي سبز براي ساختن آلاچيق ها و سايبان ها است و اين به شرط هرس و تربيت خوب است. اين درخت کاربرد وسيعي در بونساي دارد. برگها و بخصوص بذور اين گياه سمي هستند و نبايستي خورده شوند.

احساس سرد شدن تو ، به مخاطبت دست میده و این قشنگ نیست ..

چون یاد روز اول خودم و دوستام میوفتم