حاضر..
بهله کاری داشتی مختیه؟

.حضرت موسی هنگامی که برای عبادت و صحبت با فرشته مقرب الهی به محل عبادتش می رفت .یکی از مشرکان و بت پرستان به او گفت ای موسی برو و به خدای خودت بگو که من اصلا عبادتش نکردم و نمی کنم و اصلا او را قبول ندارم و دائما در حال گناه هستم و او هیچ کار نمی تواند بکند و جلوی من را بگیرد و میبینی که همچنان هر کاری که بخواهم می کنم. حضرت موسی به محل عبادت رفت و بعد از اینکه عبادتش تمام شد تصمیم به برگشتن گرفت که از طرف خداوند وحی رسید ای موسی چرا پیغام آن بنده ما را نرساندی .موسی گفت شرم کردم . خداوند فرمود برو و به او بگو ما او را مدتهاست عذاب کرده ایم و او خبر ندارد .من لذت و شیرینی عبادت و گفتگو با خودم را از او گرفته ام و این برزگترین عذاب برای او ست. .حال کسی که از روی اخلاص و معرفت برای اهل بیت (ع) گریه می کند ابدا خسته نخواهد شد و به حلاوت عشق او افزوده می شود . پس میبینیم که مدتهاست خدا لذت گریه بر مصائب اهل بیت را از این انسانها گرفته است . خدایا لذت گریه بر حسین زهرا(س)را از ما نگیر . یا علی (ع)