مراده داش ,برو خوش باش

مرسی مهسا,,تبریز و ارومیه.داداش فرزاد,تو تنهامون گذاشتی,ماهم رفتیم

داداشی گلم .که مثل تمام شدن مشقهای کودکی ام دوستت دارم و خواهم داشت من از ترس تنها شدن خودم رفتم و دیگر هیچ ,...در ضمن سفرهای زیادی تو رو طلبید و تو به دیاری رفتی که گویی موج دریا به شن ریزه های لب ساحل بخورد و به درون اب رود و آن وقت شن ریزه ها بگوییند آب نطبیده مراد است ولی به مهمانی جلبگهای دریایی رفتن چطور?