ینی واقعا اینطوریه؟
خب بی دلیل که نمیشه!

افلاطون میگه:
اگه با دلت چيزي يا کسي رو دوست داري زياد جدي نگيرش، چون ارزشي نداره، چون کار دل دوست داشتنه، مثل کار چشم که ديدنه، اما اگه يه روز با عقلت کسي رو دوست داشتي، اگه عقلت عاشق شد، بدون که داري چيزي رو تجربه مي کني که اسمش عشق

دل کارش بی دلیل دوس داشتنه
اما عقل با دلیل دوس داره!


حالا چی میشه؟!

هر دوش درسته نیلو جان.

خب تبریز
خوبه؟

حالا تو کجا میدونی؟!

چی؟

هیچی تو زیاد خودشو در گیر نکن.