انشالا انشالا سر ساعت حتی
فقط یادت باشه کلی باید عمر کنیا

:-D :-D حله

خيلي خيلي لطف كردي :-)

فدای شما

فدات

خواهش میکنم

فدای تو رفیق یه دونه ای

خواهش میکنم

نیلو هستم

ببخشيد من با گوشيم، اسم كاربري فقط ديده ميشه نيلو جان

خواهش میکنم

سوتی دادم در حد تیم ملی

:-D

هرگز فراموش نمیکنم این دیدگاهو

مرسي طهورا

خواهش استاد

ذوق کردی بهت گفتم استاد؟

مقدمتان بمباران !!!

مخلصم عطا جان خوبي؟؟

یکی از زیباترین قسمتهای این ترانه ی شهیار قنبری به زعم

من آنجاست که :

دلش آتیش بگیره ! (یا دل شادیش بگیره آنگونه که ه.ا.سایه

میشنود و میگوید!)

دل اون خونه خراب !

دیگه نوبت منه !

سایه اش افتاده رو آب !

بعد ما نوبت جفتای دیگه اس !

روز مرگ زشت دلهای دیگه اس !

که حکایت از ظلم و عاشق کشی دیرین دراین

سرزمین و سرزمینهای دیگر دارد و اشاره به اینکه مرغ

ماهیخوار عاشق کش پس از نشاندن داغ جدایی بر دل عاشقان

بازهم دست از سر آنها بر نمی دارد (دیگه نوبت منه ! سایه اش

افتاده رو آب !) و ادامه ترانه که در عین داشتن تصویرهای زیبا

بسیار روان می باشد !

در آنجا که می گوید :

تورای ماهیگیرا وا نمی شد !

عاشقی تو دریا تنها نمیشد !

که می توان این را هم از آن برداشت کرد که دنیا برای عشق و

ورزیدن و محبت و دوستی به وجود آمده و روزگاری شاید هم

اینگونه بوده اما امروز صیادان و جلادان و دزدان و ... برای رسیدن

به اهداف خود عشق و آزادی و انسانیت را فدا میکنند !!!

شهیارقنبری پس از آن با دریایی از ترانه های زیبا مانند

حرف،نفس(با دو اجرای گوگوش و داریوش)،ترانه ی جاودان

مرد تنها (برای فیلم رضا موتوری)،هفته ی خاکستری،هجرت

،باج و غزل کوچه باغ (ستار که این دومی را داریوش هم در

یکی از کنسرتهایش دکلمه می کند )،به خود رسیدن و ...

می درخشد اما او سوای ترانه نویسی در زمینه های دیگر

مانند خبرنگاری و نوشتن مقاله برای مجلات و روزنامه ها و

مهمترازهمه به کار کارگردانی و بازی در فیلم هم میپردازد که

مهمترین آنان را شاید بتوان فیلم شام آخر به نویسندگی و

کارگردانی خودش و بازی پرویز فنی زاده ،بهروز به نژاد

،محمدعلی کشاورز و ... دانست که حکایت از سرخوردگی زنان

و مردانی دارد که علیرغم همسقفی همدل نیستند و

عشقشان یکطرفه است که البته اینهم ظاهر قضیه است و فیلم

در لایه های درونی خود به نکات ظریف دیگری هم میپردازد که

تنها با دیدن فیلم میتوان به آنها پی برد که با همه ی اینها در

زمان خود و در آن روزگار و حتی این روزگار فیلمفارسی و با

توجه به سن کارگردان در آن زمان در مقایسه با دیگر آثار کار در

خور توجهی است !

شهیار قنبری پس از هجرت از ایران پربارتراز قبل ظاهر میشود با

ترانه هایی نظیر قدغن،عطرتو،لالالالا دیگه بسه،بالای نی،

معلم بد،امان از،فرفرهای بی باد،اکسیژن(که اعجازیست در

نشاندن و عجین کردن کلمات جدید و بیگانه در ادبیات)،تمام

من،بی بی آبی ،دلریخته،راه من و ... !

تولدت مبارک !

دریای هزار هزار

ترانه ! . . .



دوستت داریم و خواهیم داشت ! . . .

صداش یخورده ....

سلام امیر خان چه عجب