به هنگام بازديد از يک بيمارستان روانى، از روان‌ پزشک پرسيدم شما چطور مي‌فهميد که يک بيمار روانى به بسترى شدن در بيمارستان نياز دارد يا نه؟

روان‌پزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب مي‌کنيم و يک قاشق چايخورى، يک فنجان و يک سطل جلوى بيمار مي‌گذاريم و از او مي‌خواهيم که وان را خالى کند.

من گفتم: آهان! فهميدم. آدم عادى بايد سطل را بردارد چون بزرگ‌ تر است.

روان‌پزشک گفت: نه! آدم عادى درپوش زير آب وان را بر مي‌دارد... شما مي‌خواهيد تختتان کنار پنجره باشد؟

یادمان باشد که : او که زیر سایه دیگری راه می رود ، خودش سایه ای ندارد .
یادمان باشد که : هرروز باید تمرین کرد دل کندن از زندگی را .

یادمان باشد که : زخم نیست آنچه درد می آورد ، عفونت است .

یادمان باشد که :در حرکت همیشه افق های تازه هست .

یادمان باشد که : دست به کاری نزنیم که نتوانیم آن را برای دیگران ! تعریف کنم .

یادمان باشد که : آن ها که دوستشان می داریم ،می توانند دوستمان نداشته باشند .

یادمان باشد که : حرف های کهنه از دل کهنه بر می آیند ، یادمان باشد که که دلی نو بخریم .

یادمان باشد که : فرار راه به دخمه ای می برد برای پنهان شدن، نه آزادی .

یادمان باشد که : باور هایمان شاید دروغ باشند .

یادمان باشد که : لبخندمان را توى آیینه جا نگذاریم .

یادمان باشد که : آرزوهای انجام نیافته دست زندگی را گرفته اند و او را راه می برند .

یادمان باشد که : لزومی ندارد همان قدر که تو برای ما عزیزی ، ما هم برایت عزیز باشیم .

یادمان باشد که : محبتی که به دیگری می کنیم، ارضای نیاز به نمایش گذاشتن مهر خودمان نباشد .

یادمان باشد که : برای دیدن باید نگاه کرد ، نه نگاه !

یادمان باشد که : اندک است تنهایی ما در مقایسه با تنهایی خورشید .

یادمان باشد که : دلخوشی ها هیچ کدام ماندگار نیستند .

یادمان باشد که : تا وقتی اوضاع بدتر نشده ! یعنی همه چیز رو به راه است .

یادمان باشد که : هوشیاری یعنی زیستن با لحظه ها .

یادمان باشد که : آرامش جایی فراتر از ما نیست .

یادمان باشد که : ما تنها نیستیم .ما یک جمعیتیم که تنهاییم .

خیلییییییییی