خوب ببخشید....گلپری نکن عزیزم........اون که انگشتش رفت...............غصه اونو دارم.........حداقل تو گریه نکن.............اینجوری.دیگه میمیرما...........

دلم می خواست می دانستم
می دانستم ساعت زمان کجاست
می توانستم عقربه های زمان را لمس کنم
کمی خاطراتم را مرور کنم
بدون توجه به خواسته های دیگران
...عقربه های زمان را
تا آنجائی که دلم می خواست
به عقب بکشم
به آن روز های آشنائی
به روز هائی که با هم...، قدم می زدیم ساحل را
به روز هائی که با هم...، می ساختیم آینده را
به شب ها...، شب هائی که در کنار هم
کنج دیواری...، در سکوت و تاریکی
به سرقت می بردیم...، شیرینی لب ها را
یادت هست؟
هیچ وقت دوست نداشتیم ، صبح شود
همیشه آرزو می کردیم
همه ی شب هایمان...، شب یلدا باشد
حتی طولانی تر از شب یلدا

بعد مثل بچه های شیطون
قلوه سنگی را گیر می دادم به عقربه های زمان
تا از حرکت بایستد
و زمان...، همان جا...، باقی بماند