مرد با شنیدن این حرف از شیخ بهایى با ترس و لرز به روى زمین نشست و چشمان خود را بر هم نهاد و شیخ هم [!]ه خود را در محل نماز به جاى گذاشته ، فوراً به پشت دیوارى رفت و از آنجا به کوچه ‏اى گریخت و مخفیانه خود را به خانه خویش رسانیده و به افراد خانواده خود گفت: امروز هر کس سراغ مرا گرفت بگوئید به مصلا رفته و برنگشته، فردا صبح زود هم من مخفیانه می روم پیش شاه و قصدى دارم که بعداً معلوم می شود.
شیخ بهایى فردا صبح قبل از طلوع آفتاب به دربار رفت و چون از نزدیکان شاه بود، هنگام بیدار شدن شاه اجازه حضور خواست و چون به خدمت پادشاه رسید عرض کرد: اعلیحضرت، می خواهم کوتاهى عقل بعضى از مردم و شهادت آنها را فقط به سبب دیدن یک موضوع، به شاه نشان دهم و ببینید مردم چگونه عقل خود را از دست می دهند و مطلب را به خودشان اشتباه می فهمانند.

شاه عباس با تعجب پرسید: ماجرا چیست؟ شیخ بهایى گفت: من دیروز به رهگذرى گفتم که چشمت را هم بگذار که زمین مرا خواهد بلعید و چون چشم بر هم نهاد من خود را مخفى ساخته و به خانه رفتم و از آن ساعت تا به حال غیر از افراد خانواده ام، کسى مرا ندیده و فقط [!]ه خود را با عصا و الاغ در محل مصلى گذاشتم، ولى از دیروز بعدازظهر تا به حال در شهر شایع شده که من به زمین فرو رفتم و این قدر این حرف تکرار شده که هر کس می گوید من خودم دیدم که شیخ بهایى به زمین فرو رفت! حالا اجازه فرمایید شهود حاضر شوند!
به دستور شاه مردم در میدان شاه و مسجد شاه و عمارت‏هاى عالى قاپو و تالارها و عمارت مطبخ و عمارت گنبد و غیره جمع شدند، جمعیت به قدرى بود که راه عبور بسته شد، لذا از طرف رئیس تشریفات امر شد که از هر محلى یک نفر شخص متدین و فاضل و مسن و عادل براى شهادت تعیین کنند تا به نمایندگى مردم آن محل به حضور شاه بیاید و درباره فقدان شیخ بهایى شهادت بدهند. بدین ترتیب 17 نفر شخص معتمد و واجد شرایط از 17 محله ی آن زمان اصفهان تعیین شدند و چون به حضور شاه رسیدند ، هر کدام به ترتیب گفتند:
به چشم خود دیدم که چگونه زمین شیخ را بلعید! دیگرى گفت: خیلى وحشتناک بود ناگهان زمین دهان باز کرد و شیخ را مثل یک لقمه غذا در خود فرو برد. سومى گفت: به تاج شاه قسم که دیدم چگونه شیخ التماس می کرد و به درگاه خدا گریه و زاری می نمود. چهارمى ‏گفت: خدا را شاهد می گیرم که دیدم شیخ تا کمر در خاک فرو رفته بود و چشمانش از شدت فشارى که بر سینه ‏اش وارد می آمد از کاسه سر بیرون زده بود.به همین ترتیب هر یک از آن هفده نفر شهادت دادند. شاه با حیرت و تعجب به سخنان آنها گوش می کرد.

عاقبت شاه آنها را مرخص کرد و خطاب به آنها گفت:
بروید و مجلس عزا و ترحیم هم لازم نیست زیرا معلوم می شود شیخ بهایى گناهکار بوده است! وقتى مردم و شاهدان عینى رفتند، شیخ مجدداً به حضور شاه رسید و گفت: قبله ی عالم. عقل و شعور مردم را دیدید؟ شاه گفت: آرى، ولى مقصودت از این بازى چه بود؟ شیخ عرض کرد: قربان به من فرمودید، قاضى القضات شوم.
شاه گفت: بله ولى این موضوع چه ارتباطی به آن دارد؟ شیخ گفت: من چگونه می توانم قاضى القضات شوم با اینکه می دانم مردم هر شهادتى بدهند معلوم نیست که درست باشد، آن وقت حق گناهکاران یا بى گناهان را به گردن بگیرم. اما اگر امر می فرمایید ناچار به اطاعتم! شاه عباس گفت: چون مقام علمى تو را به دیده ی احترام نگاه کرده و می کنم لازم نیست به قضاوت بپردازى، همان بهتر که به کار فرهنگ مشغول باشى

چیه انقدر تعریفش میکنن!!؟

پویا ایراد از دنبالر ِ

خخخخ ُ هنوز ندیدم همچنان

یه فیلمه عطا

خیلی فیلم باحالیه

اوه! خ ُ این سری میشینم کارتون میبینم

مثلا Brave

رنگو

این دیدگاه ُ به من نشون نداده بود دنبالر

دنبالر خیلی چیزارو نشون نمیده

برا اون قسمت شارژ هم فعلن به خاطر مشکلات سایت حالا حالا ها راه نمی افته از بیرون بخر

باتشکر کوزه گر از کوزه شکسته آب میخوره

بعله بعله

من در جریان نیستم ولی نوشته ات حتما که بی علت نیست چون میشناسمت

مانی امیدوارم هیچوقت مجبور نشی این راه رو امتحان کنی

زهره : )

گلپری جان این راهی که شما الان توش داری میری رو من اندازه موهای سرم رفتم و برگشتم واسه اینه که هرچی میگی میخندم ... عشقای این دوره زمونه مخصوصا اینترنتیش خیلی کشکیه

مانی من برای خودم نمیگم

دارم برای دوستای خیلی گلمون میگم

تو هم فکر کنم از یه بار درس نگرفتی حسای با تجربه ای. دلت نمیسوزه به حال اونایی که بار اولشونه یا گیر کسی افتادن که خدا نصیب گرگ بیابون نکنه؟

راست میگی خطاست خطای بزرگتر اینه که آدم چشمش رو روی واقعیت ببنده

اره ....ادم هر چی میکشه ازذهن قصه پردازش میکشه گلی ..

واااااااااااای بله رسم های رنگی

اوهوممم برو زود رسم کن بیار

انتخاب آزاد!

چشم

چشمت بی بلا

[لینک]

[لینک]

هرکدومو نخواستی برگردون برای سری بعد لازم میشه

اونا واسه خودت منظورم ازینا بود 2 تا دیگه جور کنی حله [لینک]

بزار جلو آینه بشه 4 تا

پـویـا

ترسیدم دوچرخمو ببرن

یک زمان که فکر دمپایی ها نبودی ؟

نه نه نه

عجب