خادمه ي اباعبدالله عظم الله اجورنا !

آدم های بزرگ در باره ایده ها سخن می گویند

آدم های متوسط در باره چیزها سخن می گویند

آدم های کوچک پشت سر دیگران سخن می گویند


آدم های بزرگ درد دیگران را دارند

آدم های متوسط درد خودشان را دارند

آدم های کوچک بی دردند


آدم های بزرگ عظمت دیگران را می بینند

آدم های متوسط به دنبال عظمت خود هستند

آدم های کوچک عظمت خود را در تحقیر دیگران می بینند


آدم های بزرگ به دنبال کسب حکمت هستند

آدم های متوسط به دنبال کسب دانش هستند

آدم های کوچک به دنبال کسب سواد هستند


آدم های بزرگ به دنبال طرح پرسش های بی پاسخ هستند

آدم های متوسط پرسش هائی می پرسند که پاسخ دارد

آدم های کوچک می پندارند پاسخ همه پرسش ها را می دانند


آدم های بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند

آدم های متوسط به دنبال حل مسئله هستند

آدم های کوچک اصلا مسئله ندارند

ممنونم گلپری.زیبا بود .انشاا... هیچ وقت زیر بار قسط نریم

منم کیک چرا منو خبر نکردین

سلام. خواهش میکنم

[لینک]

پـــــــــول دار
1- اگر در مجلسی غذا نخورد می گویند : یا رژیم دارد یا غذاها باب طبعش نیست.
2- اگر لباسش كوتاه و بی قواره باشد می گویند : معلوم نیست از كدام بوتیك خریده.
3- اگر پیاده راه برود می گویند : كار عاقلانه ای میكنه پیاده روی برای سلامتی بدن لازمه.
4- اگر تند تند غذا بخورد می گویند : ببین چه كار واجبی داره كه اینقدر عجله می كنه.
5- اگر از اداره بیرون كنند می گویند : چون مداخلش و عایداتش زیاد بود حسودها برایش زدند.
6- اگر از خونه بیرون نیاد می گویند : احتیاجی نداره حالا استراحت می كنه.
7- اگر بمیرد می گویند ؟ حيف شد مرد

بـــی پــــــول

1- اگر در مجلسی غذا نخورد می گویند : بیچاره عادت نداره غذاهای خوب بخوره.
2- اگر لباسش كوتاه و بی قواره باشد می گویند : نیگاش كن ، لباس به تنش زار می زنه.
3- اگر پیاده راه برود می گویند : جون سگ داره این همه راه رو می خواد پیاده بره.
4- اگر تند تند غذا بخورد می گویند : انگار از قحطی برگشته.
5- اگر از اداره بیرون كنند می گویند : دزدی كرده.
6- اگر از خونه بیرون نیاد می گویند : لش تن پرور حال كار هم نداره.
7- اگر بمیرد می گویند : خدا بیامرزدش.

زپرشک!!! آبروت به مدرک جعلیه مهد کودکت وابسته بود؟ این همه تهمت و افترا به من بیچاره میزنی آبروم نمیره اما من واقعیات رو میگم میشه آبرو بردن ازت؟ عجــــــــبا

برای چه نمی گوییم 150 سال یا 100 سال
در ایران و در زمان ماقبل هجوم اعراب به ایران سال کبیسه را به این صورت محاسبه می کردند که به جای اینکه هر 4 سال یکروز اضافه کنند (که البته اضافه هم می کردند) هر 120 سال یک ماه را جشن می گرفتند و کل ایران این جشن برپا بود و برای این که بعضی ها ممکن بود یکبار این جشن را ببینند و عمرشان جواب نمی داد تا این جشن ها را دوباره ببینند، به همین دلیل دیدن این جشن را به عنوان بزرگترین آرزو برای یکدیگر خواستار بودند و هر کسی برای طرف مقابل آرزو می کرد تا آنقدر زنده باشی که این جشن باشکوه را ببینی و این به صورت یک تعارف و سنتی بی نهایت زیبا درآمد. که وقتی به هم می رسیدند بگویند 120 سال زنده باشی.


خدا کنه همتون 120 سال زنده باشین

حرف نداشت

گلپری ......خانم بیشتر بهم میاد

مردها مثل مخلوط کن هستند: در هر خانه یکی از آنها هست ولی نمی دانید به چه درد می خورد

مردها مثل آگهی بازرگانی هستند: حتی یک کلمه از چیز هایی را که می گویند نمی توان باور کرد

مردها مثل کامپیوتر هستند: کاربریشان سخت است و هرگز حافظه قوی ای ندارند

مردها مثل سیمان هستند: وقتی جایی پهنشان می کنی باید با کلنگ آنها را جابجا کنی

مردها مثل طالع بینی مجلات هستند: همیشه به شما می گویند که چه بکنید و در اکثر مواقع نادرست است

مردها مثل جای پارک هستند: خوبهایشان قبلآ اشغال شده و آنهایی که مانده اند یا کوچک هستند یا جلوی درب منزل مردمند

مردها مثل پاپ کورن هستند: با مزه اند اما جای غذا را نمی گیرند

مردها مثل پیکان دست دوم هستند: ارزان هستند و غیر فابل اطمینان

مردها مثل موز هستند: هرچه پیر تر می شوند وارفته تر می شوند

مردها مثل نوزاد هستند: در اولین نگاه شیرین و با مزه هستند اما خیلی زود از تمیز کردن و مراقبت کردن از آنها خسته می شوید


البته بعضی از مردا این طوری هستن...یه دفعه نفوس بد نزنیا

شب بخیر.......

گروه دوره دیگه جد بزرگ