حكایت من،حكایت كسی است كه پر از فریاد بود، اما سكوت كرد تا گوش سپارد به فریاد های دیگران.. اهل ایرانم.... روزگارم بد نیست..... شکر آن هم باقی ست..... خدایم خوب است...... شادی هایم اشکار , اندوهم پنهانیست... گفته هایم کم نیست.... گوش شنوایی هم نیست....... در گوشه ای از دنیا , درسی می خوانم....... هنرم بی هنری است..... اگر هم باشد , به ظاهر نیست.. پدرم اهل حقوق , فلسفه هم می داند..... مادرم برگ گلی است , اهل تدریس..... داداشم با حال و کمی شیطان است.... حق شناسی شیوه ی من .... راز داری سیره ی من .... سکوت , جواب من.. درد و دل هاکم نیست.