javad.(مـــحـــمــد). as
ژســتــــ روشــنـــفـــکـــریـــتــــ تـــنـــهـــا بـــرای دخـــتــــران غـــریـــبــــه اســـتــــ بــــه خـــواهـــر و مـــادرتــــ کـــه مــیـــرســــی قـــیـــصـــر مــیـــشـــوی!!!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
مثل یک پالتوی خزدار بود قصه باهم بودنمان! از ترس خراب شدنش کمتر سراغش می رفتیم!
نغمـــــه ی دل
ازشــ پــرسیدند : واســـه تولــد بــابــات کـادو چــی میــخری؟ گفت: یــه شـاخـه گـــل... مســخرش کــردند..گفتنــد: مگــه بابات دختــره ؟؟ هــه هــه...بچــه ای تو...دیــگه بــاهات دوســت نیســتیم ... روز تولــد شــد و پســر شــاخه گلــی روی قــبر پـدرش گــذاشــت.. منم بابا ندارم &&&& هــدف از پســـت لــایک نبــود...فقــط یه درس بود کــه هیــچ وقــت زوود قضــاوت نکنیم...
ال ناز
از تمام دنیا و دارو ندارش شونه هات و کم دارم ...