javad.(مـــحـــمــد). as
ژســتــــ روشــنـــفـــکـــریـــتــــ تـــنـــهـــا بـــرای دخـــتــــران غـــریـــبــــه اســـتــــ بــــه خـــواهـــر و مـــادرتــــ کـــه مــیـــرســــی قـــیـــصـــر مــیـــشـــوی!!!
javad.(مـــحـــمــد). as
دیگه چند وقته که حتی چراغ ، چهارراه ها میترسن سبز بمونن
javad.(مـــحـــمــد). as
نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد؟ نمیخواهم بدانم کوزهگر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟ ولی بسیار مشتاقم، که از خاک گلویم سوتکی سازد
javad.(مـــحـــمــد). as
خدای من؛ خطاهایم؛ خطاهایم لباس پستی و ذلّت تنم کرده؛ خواستم و نشد ... آرزوهایم را ، امیدهایم را یکی یکی به آتش می کشم. تا اندکی گرم شوم...! چه طعم تلخ و زننده ای دارد این جراحت های افکارم
javad.(مـــحـــمــد). as
باز دوباره میزنه قلبت تو سینه سازمو
javad.(مـــحـــمــد). as
خونه خوبه خونه... مامانم امیده!!!