قبل ازآنکه بروی به راه دور
به سوی آن سر دنیا
که شوی‌ دور از منو خاطره ها
بگذار هر کدام در خلوت خویش
نگاهی‌بکنیم به عشق بربادرفته مان
کز همه شور و نشاطش
فقط یک خاطره باقیست
نسیب من همان قلب شکسته،
که بر من هدیه کردی
برای تو که شور دگری در سر داری
بنوش شراب عشقم جرعه، جرعه
بسان رود جاری در مسیرت
بزن مهر جفایت بر تن من
که چون سنگی‌ سر راهت نشستم
و آهنگی که از برخورد تو بر من پدید آمد
نوازشگر بگوشم تا ابد باقی‌ بماند
با نگاه سرد من بدرقه راحت
ولی‌ باید بدانی‌
دگر راهی‌ برای بازگشت نیست

دوم خرداد ۱۳۹۰ حسین عباسی