چه مهمانان بی دردسری هستند رفتگان، نه به دستی ظرفی را آلوده می کنندو نه به حرفی دلی را آزرده.... تنها به فاتحه ای قانع اند و اندکی سکوت.... با قرائت فاتحه ای از عزیزانی که در کنارمون نیستند یادی کنیم روحشون شاد و یادشون گرامی
دل من دیر زمانی است که می پندارد: ((دوستی)) نیز گلی است;مثل نیلوفر و ناز, ساقه ی ترد ظریفی دارد. بی گمان سنگ دل است آنکه روا میدارد. جان این ساقه ی نازک را -دانسته- بیازارد! ... زندگی, گرمی دل های به هم پیوسته است تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است... ...دوست می باید داشت...