منـوی ِ کافه را ، هــــــزار بـــــار زیـــر و رو کــــرده ام ! هــر چه فکـــر می کــنم ، نمی دانــم.. چــــــــــرا.. دلـــــــــم.. فقـط آغــــوش ِ تــــو را می خـواهـد و بــس !!!
آنقـدر نفس میکشم... تا تمـام شـود... همه ی آن هوایـی که سراغ تو را میگیـرد ... ! حق با پرستوست.......! كه این جا جای ماندن نیست.... كوچ باید كرد... كوچ...