اﻧﮕﺎﺭﻱ ﺩﻭﺩا ﺭﻭﻡ اﺛﺮ ﻛﺮﺩﻥ

آره والا.چه قدر بد که نداریم

رُمـآن عاشقانهـ میخــواهـَـد
که تـــ ـو آن پسرکِ بالآ بلــ ـنـد ِ
سینه ستـَ ـبرَش بـآشی
و مَـ ـن دخــ ـترکی سر بـه هـَـ ـوا
کــ ه با تمـآمـِ سر بـه هــ ـوا بودن هایـَش
به راه آورد تـــو و دلــَ ـت را

این ساعت مچی منه !!! عقربه هاشو درآوردم تا نفهمم چند وقته ندیدمت

جواب دادم نیومد برات...
زن؟

نــ ـــ ـــه

کز شوق توام دیده چه شب می‌گذراند
وقتست گر از پای درآیم که همه عمر
باری نکشیدم که به هجران تو ماند

ز تو چون خُلق نیکویت خریدند
خوشا آنان که تا سر منزل عشق
برهنه پای تا کویت دویدند

می زند نقره ایِ نورِ رُخَت طعنه به ماه
گرچه جز صحبت رسوایی من نیست ولی
همچنان چشم براه توام ای پاره ی ماه

طبق تقدیر قشنگی که مقدر شده است
ریختم مرمر اشک بر این فاصله ها
این چنین صحن و رواقت همه مرمر شده است
حال آن دخترک نیمه فلج یادت هست ؟
حال او از نفس گرم تو بهتر شده است
سال پیش آن زن نازا که دعا پشت دعا
خبر آورده برای تو که مادر شده است
نامه هایی که نوشته نشدند و خواندى !
اشک‌هایی که خود اندازه دفتر شده است …