آن وقت خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت : « یادت می آید ، تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم ؟ زمین و آسمان هر دو برای تو بود . اما تو آسمان را ندیدی . راستی ، عزیزم ؛ بال هایت را کجا گذاشتی ؟ » انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد . ان وقت رو به خدا کرد وگریست ...