از شما مي‌پُرسَم كه اِمروز به جهان مي‌آييد.
فردا چه پيشِ روي شماست؟
آيا ما را تكرار مي‌كنيد؟
بر جاده‌هاي تَنگ سراشيب و خسته به تلخي،
جاي ديگران را مي‌سپريد؟
آيا از شما يكي- يا همه- بن‌بَست را مي‌بينيد؟
و زمان را كه مي‌گُذَرد؟
آيا به پُشتِ سر مي‌نگَريد؟
به رَهِ سخت آمده و ميان بُري مي‌يابيد؟
ما خويش را نمي‌بخشيم-ما درجازَدِگان— ما قربانيانِ خُوديم؛
امّا آيا فردا روزِ بهتري است؟
از شما مي‌پُرسَم/ كه اِمروز به جهان مي‌آييد ... !

چون تک هستی

چرا خب ولی اول عروس باید ببوسه

عشق برای من
شبیه انرژی هسته ای شده است !
با تمام دردسرهایش ,
لازم است !!!

ششششششششلام عخشم

بخدا تو حمیدی . من یوسفم

میترسم دردم را مرور کنم