در تاریکی چشمانت را جستم ...در تاریکی چشم هایت را یافتم... و شب ام پر ستاره شد... تو را صدا کردم... در تاریک ترین شب ها ....

صدایت را که شنیدم .. سبز شد یادت دوباره در دلم ...

با تو سخن می گویم... بسان ابر که با طوفان... بسان علف که با صحرا...
بسان باران که با دریا ...بسان پرنده که با بهار...
بسان درخت که با جنگل سخن می گوید ....

فوژان و مهسا جفتتتون بخوسین

به وقتش میخوسیم

من هر وقت خوردم قول میدم بخوسم