ابر به باران ، سیب تعارف کرد و رفت.... باد بردش... و باران با باران تنها ماند

آسمان که باشی باید بباری...!!!

لعنت به تعارفهای بیجا

آسمان که باشی، باید بباری و لبخند دیگران را به نظاره بنشینی/ باید بباری و بنشینی/ لعنتی همیشه باید ببارد و نگاه کند

تو رو کنار کاسه آب هم صدا بزنن کفایت می کنه

با کله میرم

مرض با ز دسته دار

خدا نکنه عزیزم

و عقلی که در بین دوراهی منطق و احساس همیشه گیر است/ ابراهیم ها فراوانند اما همه اسماعیل ندارند که بفهمند حلاجند یا نه

و گناه هماره زاده این دو راهی هاست...عقل و دل ..منطق و احساس ..اسماعیل و خدا..صلاح و نفع..هماره.

: ) دقیقا... و کاش ابراهیم باشیم

کاش.