خداحافظ

من از این درد به خود میپیچم
همچو کرمی زخمی
چشم مست تو براي دگری میخندد
و براي من ِ عاشق
درد بی رحم سیاهی ست
که بر این جان ترک خورده روان میسازی
چشم غمگین دلم پر خون است
دل من میشکند از
یاد آن ایّامی
که به روی پدرم جوشیدم
به تن ِ پیر ِ چروکیدۀ او
رخت غم پوشیدم
رسم غفلت این است
گله ای از تو ندارم هرگز
هستیم را به تو بخشیدم لیک

تولدت مبارک

شششششششلام

ماما باشه ک دیگه دکتر نیس

دقیقنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مورچه گازت گرفت؟

شبت ناز

آره . آخه چه کاریه !