تو اینجا نیستی و من

برای نیمکت‌ها قصه می‌گویم.

میگم چرا کمی این حلوا ِ مزش ترش ِ

نبسته

بلدم دادبزنم...فهش بدم....اما فقط عمریه سکوت میکنم....اینجوری راحتتر میشه فراموش کرد...حتی تو ذهنمم تورو یادم نمیارم...

دلمو کرج میزارم بازم راهیی سفرم بی تو...........