سرزنشم نکن که شاعر نیستم
اینجا از یک مکعبِ سفید که نمیتوان انتظار شعر داشت
تنها شاعرنه یِ این خانه یِ مکعبی
قفسِ خالی از عشق است که غمگینانه زیر سایه درخت تاب می خورد
و..
و دیگر ..
ودیگر تنها خیال توست که به شعرم وامی دارد
به زندگیم
و به احساسم
راستی...
عجیب هوای شعر کردم
به خیالم می آیی؟