اومدن بودم........نخواستن رفتم..با پاهای خودم رفتم.........خیلی وقته ادمهای مجازی رو مجازی میبینم وکاری بهشون ندارم.....چیزی ک فهمیدم اینه.یادم باشه ب کسی اعتماد نکنم..........یادم باشه تنهایی راه برم........نترسم از شب خداهس...خدای من کهکشان خوبیه..........

کلی خطاب ...پیامک....خصوصی.........پی ام..........حتی اوناک نمیشناختم..............
یادگرفتم اونایی ک میشناسنم و بزارم کنار.......یادشون رفته منو یادم بره هستن..........کسایی ک........رفیقهای خوبی نبودن....سعی میکنم سکوت کنم دربرابرشون.....فقط میخوام بدونن حواسم هس بهشون واینکه ........نیستم وقتی خواستن من نیستم.......
خصوصی هایی ک پرازمحبت بود......کسایی ک نمیومدن دنبالر و اومدن بهم تبریک گفتم..........دوستایی خوب و مهربونی ک خطاب زدن........برای همشون بهترین هارو ارزو میکنم........لبخندبزنین........بقول ایدا خدا عاشق بنده های شادشه.....

بازم سعی میکنم بنویسم............برای خودم وارامشم........
بقول متین ازروی اشفتگی....
شاید بدترین دخترروی زمین باشم..اما بیمعرفت نیستم......

من از پس خودم برمیام توی دنبالرو مجازی کسی نمیتونه اذیتم کنه و حرصمودربیاره.....بازم همون ادمم باهمون دیدگاه بسته.......باهمون سکوت........باهمون غرور.........خودمم..وراضی ام