زن باید درک داشته باشه، وقتی از مالکیت مطلقش نسبت به شوهر خبر دار شد حساسیتش رو بزاره کنار، حس شک، ظن و دودلی نباید باشه.. وگرنه کسی که یه باررفته همیشه بوی رفتن میده و این سماجتها نتیجه نداره! من نوعی دلم میخواد مردم روزها و ساعتهای زیادی رو ازم دور باشه، مشتاق دیدن و بوییدن باشه..
مرد هم باید ریز بین باشه، روی کوچیکترین مسایل دقت داشته باشه تا طرفشو دچار سوءتفاهم نکنه، تمام حواسش معطوف به زن زندگی و خونش باشه، دوستان و مسافرت ها و هرچیز دیگه رو منظره جاده بدونه، جوری نشه که از مسیر راست زندگی آرومش بیفته تو دست انداز.. جنبه!
نقش زن و شوهری و مادر و پدری رو چجور میشه تفکیک کرد؟