چشمانت احساست وجدانت مرا حسم را همه چیزهای زیبایی ک از تودارم .......... را زمین بگذار بیا دست خالی بجنگیم!

هعی روزگار تودلش میگه فک کنم...........

الانم دخیخا همون شکلی ام............
مرسی ازتوجهت گلم

این چهره ==>

«وقتی بارون می‌باره رو تنِ کوچه‌های خیس ،

رو بخارِ پنجره یه حرفِ تازه بنویس /

بنویس فاصله‌ها یه روز به آخر می‌رسن /

بنویس هیچ کسی اندازه‌ی ما عاشق نیس»

یغماگلرویی /

آمدن رسم و رسوم خودش را دارد
نمی شود که هرکس از راه رسید
سرش را بی اندازد پایین و واردِ خانه ی دل شود

مهمان فرق دارد .. همیشه عزیز است
همیشه هم مسافر
می آید؛ می نشیند؛ می گوید
می خندد و گاهی هم بغض خالی می کند
و بعد می رود
در میانِ بغض هایش شاید یکهو بگوید
می شود بمانم ؟
یا مثلا می گوید
دوسـتت دارم
یا اینکه می گوید
من کنارِ تو چقدر آرامم
تو حواست باشد که این ها تنها
یک آرامش است ...
یک آرامش پس از بغضی خالی شده !

آمدن و ماندن دیوانگی دارد!
میانِ گریه ها خندیدن و در آغوش کشیدن دارد
شانه بالا انداختن و
- بی خیالِ بغض هایم من تو را دارم -
دارد
آمدن نشانه هایِ کوچک مثلِ
شرمِ اولین کلمات
چشم هایِ پر شده از اشک
نگاه هایِ طولانی از سرِ دلتنگی
و زم زمه هایِ بی صدا
مثلِ :
جانا ! چه خوب که آمدی
دارد
آمدن حسادت هایِ دخترانه
غیرت هایِ به جایِ مردانه
دارد
آمدن مــــاندن دارد ...

:l