بــرای ِعوض کـردن ِ دنـیـا نیازی به خواندن ِ روزنامه های ِ سیاسی نیست ! نیازی به تغییر ِ كابینه و رییس ِ جمهور و هیات ِ دولت نیست ! و نیازی به تجمّعات ِ بیش از دو نفر نیست ! گاهی تنـــها دو نــــفر مـی تــوانـــند تمـــــام ِ دنــــــیـا را پشت ِ میز ِ كافه ای مثـل ِ یك حبّـه قــند در فـنــجــانی چـــای ، به هـــم بـــزنــند !!!
دیگر می ترسم از بهانه هایی كه نزدیكم می كنند ، به اسم ِ عشــــــــق! در فصاحتِ نگاه های گنگی كه عشق را آلـــــــــوده كرده اند ؛ هرزگــــــــی ات را ، به دوش ِ عشــــــق نگذار
چرا سراغ مرا میگیری
من که با صندلی پایه شکستهام همدردم
- پایهای که مشعل راهم شد -
او از مردم تبر به دست میگوید
من از تو
و تنها یک آرزو دارد:
دوباره در آغوشش استراحت کنم
میخواهم
به رسم رفاقت
پای راستم را
به او اهدا کنم
.
.
تو چرا سراغ مرا میگیری