من بودم و

تو

و یک عالمه حرف…

و ترازویی که سهم تو را از شعرهایم نشان می داد!!!

کاش بودی و

می فهمیدی

وقت دلتنگی

یک آه

چقدر وزن دارد

ت.و میسوزانی قلبی ک زیرخاک دفنش کرده بودم را....

ب تو اثبات میکنم........
عشق از غرورت رد میشود..........
اغوش ممنوعه ای ک ....بهانه گیرت میکند...هرشب.............

ن با دلبری...
ن عشوه گری زنانه
بلکه باهمین نگاه میشی ساده ام..........
میلرزانم چهارستون مردانه ات را...........

سهم “من” از “تو” عشق نیست ، ذوق نیست ، اشتیاق نیست همان دلتنگی بی پایانی ست که روزها دیوانه ام می کند !

من دنیا دنیا هم باشه.....گرمای اغوشتو باهیچکسی تقسیم نمیکنم..........
بفهم